Wednesday, February 4, 2009

Bodhgaya, Bihar (India)


ROOT INSTITUTE FOR WISDOM CULTURE


En we waren blijkbaar niet de enigen die daarheen wilden....

Begin februari verbleven we tien dagen te Bodhgaya in het
Root Institute for Wisdom Culture. Een eerste boeddhistische
retraite in een semi-monastieke instelling. Mensen van om het
even welke religieuze strekking kunnen er terecht om
Boeddhisme te bestuderen, stille retraites te beleven, of
meditatietechnieken aan te leren.
Wij kregen er een week les van Lama Dagri Rinpoche, de
reincarnatie van Pari Dorje Chang, een belangrijk boeddhistisch
filosoof te Lhasa voor de inval van de Chinezen in 1959.
Hij groeide op tijdens de Culturele Revolutie (66'-76'). Na
zijn erkenning als een tulku (een geincarneerde lama)
kon hij niet naar z'n klooster daar deze door de Chinezen
vakkundig werd vernietigd. Er was wel nog plaats in een
steenkoolmijn waaruit hij in 1982 kon ontsnappen.
Na zeventien jaar studeren haalde hij zijn geshe titel (ongeveer
te vergelijken met de titel van professor bij ons).
Sindsdien reist hij de wereld rond om Boeddhisme te
onderrichten.

In deze gompa, een boeddhistische tempel, brachten we ettelijke
uren door. De brave man had het vooral over de Foundation of All
Good Qualities. Een veertienverzig gebed dat alle fasen van het
pad naar verlichting in zich draagt en uitlegt. De lessen gingen
eveneens over de The Four Imeasurables,
een beknopt maar mooi gebed dat ik jullie graag meegeef:
"May all sentient beings have happiness and its causes,
May all sentient beings be free of suffering and its causes,
May all sentient beings never be separated from bliss without
suffering,
May all sentient beings abide in equanimity, free of bias,
attachment and anger."
De lessen werden afgewisseld met discussiegroepen, geleide
meditaties, en verdere bespreking onder leiding van
Venerable Tenzen Chogkyin, een twee meter hoge non
die op een mum van tijd de aandacht van de hele gompa
voor haar rekening nam. Redelijk impressionant om
door een mede-westerlinge onderricht te worden in Oosterse
wijsheden. En dan zeker de manier waarop: bij momenten droog
tot cynisch, maar beklijvend en confronterend.
Normaal gezien kruisen onze paden zich opnieuw te Kopan,
een boeddhistisch klooster in de buurt van Kathmandu (Nepal),
voor een tweede tiendaagse retraite.

Maitreya, de toekomstige Boeddha, overschouwt aandachtig
de binnenplaats. Hij is de volgende bodhisattva die zich op aarde
zal begeven om opnieuw een pure dharma te onderwijzen.
Dat wordt wel nog even wachten. Zijn geboorte is pas voorspeld
nadat de leer van Gautama Boeddha op aarde zal verdwenen
zijn.

Ons vaste plekje in de tempel. Veel kniepijn, veel kniepijn,...
Witte Tara. Tara's zijn vrouwelijke bodhisattvas, oftewel
verlichte wezens die zichzelf de toegang tot nirvana ontzeggen
en telkens opnieuw herboren worden tot iedereen op de wereld
vrij van lijden is. Witte Tara, ook het Wens Vervullend Wiel genaamd,
wordt vooral geassocieerd met mededogen, lang leven, en
genezende krachten.

Het Wiel van Dharma, waarmee Boeddha Shakyamuni de
boeddhistische leer in beweging bracht. De acht spaken symboliseren
het Achtvoudige Pad naar Verlichting (juist inzicht, juiste bedoeling,
juiste spraak, juiste handeling, juist levensonderhoud, juiste
inspanning, juist bewustzijn, en juiste concentratie).

Alle geestesverrijkende momenten in acht genomen was
het toch een opluchting terug de wijde wereld in te trekken.
De gewone dingen des levens smaakten maar al te zoet...

DE MAHABODHI TEMPEL
Bodhgaya is uiteraard ook de plek waar de historische
Boeddha de verlichting bereikte. Vandaag de dag is het een
prachtig pelgrimsoord waar boeddhisten van over de hele
wereld op een onvoorstelbaar beschaafde manier samen-
komen om hun boeddha te eren en te aanbidden. Van
's ochtends vier uur tot 's avonds negen loopt er een massa
mensen rond de stupa, een boeddhistisch bouwwerk waarin
zich relieken van de boeddha bevinden. Nog anderen zuiveren
er zich van negatief karma door enkele dagen aan een
stuk prostraties uit te voeren ergens in de buurt van de stupa.

De Mahabodi Temple werd gebouwd in de 6de eeuw
na Christus, maar dan grotendeels vernield in de 11de eeuw
tijdens mosliminvallen. Wat jullie hier zien is een grotendeels
gerenoveerd netwerk van kleine tempeltjes, tuintjes, schrijnen,
en uiteraard heel veel biddende zieltjes.

Een rondreizende Tibetaanse monnik die reciteert
uit zijn gebedenboek vlak voor de tempel.


Eenvoudige offers, achtergelaten door de vele pelgrims.